Chuvia

Podía sentir como a súa vida escorregaba piñeiral abaixo con cada pinga de auga, todolos recordos que durante anos a ataron á felicidade deslizábanse silandeiros hacia o acantilado en regatos de dolor mudo, de sufrimento prohibido. O precio de levar unha dobre vida é a de ter tamén un dobre sufrimento, ese amor en secreto, todos os sorrisos, aloumiños, encontros, miradas, silencios, todas as palabras que durante anos aliemntaron a máis profunda e innamobible ledicia corrían monte abaixo precipitandose ao océano ao chegar aos penedos do acantilado. Todos os recordos que aquel lugar gardaba da súa vida marchaban tamén, como se os seus recordos foran feriantes que recollían as súas tendas para dirixirse ao seguinte pobo. As primeiras choivas do ano levaban consigo toda unha vida, toda unha morea de memorias que alimentarán os latexos dun corazón maltratado pola vida polo único delito de nacer.